เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 83 เมื่อสายซุ่มกลับคืนสู่ถิ่นของตัวเอง
"ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เขี้ยวขาวหยุดรับคนจากหน่วยรากไปแล้ว แถมภารกิจของหน่วยราก ก็ยังถูกเขาหาข้ออ้างสารพัดมาแย่งไปมากกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์"
"หากเจ้ายังปล่อยให้เขาทำตามใจชอบแบบนี้ต่อไป หน่วยรากของข้าก็คงไม่มีความจำเป็นต้องอยู่อีกแล้ว ฮิรุเซ็น... ข้าเตรียมใจไว้แล้ว ว่าจะนำหน่วยรากมุ่งหน้าสู่แนวหน้าด้วยตัวเอง เพื่ออุทิศไฟดวงสุดท้ายนี้ให้แก่โคโนฮะ"
ชิมูระ ดันโซเอ่ยออกมาอย่างช้าๆ ภาพเหตุการณ์นี้ช่างเหมือนกับศึกแย่งชิงเจ้าหนูสามคนของทีม 7 ที่เกิดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อนไม่มีผิด
ไม่สิ น่าอนาถยิ่งกว่าตอนนั้นเสียอีก
คราวนั้นแค่แกล้งทำเป็นจน ร้องห่มร้องไห้ตัดพ้อว่ากำลังคนไม่พอ
แต่ตอนนี้ ถึงขั้นจะขอยุบหน่วย มุ่งหน้าไปสละชีพเพื่อเผาผลาญพลังที่เหลืออยู่ไปเสียอย่างนั้น
สีหน้าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพลันแปรเปลี่ยนเป็นพิลึกพิลั่น