บทที่ 72 ชีวิตอันแสนสุขของฮิเดกิ

บทที่ 72 ชีวิตอันแสนสุขของฮิเดกิ

ฮิเดกิเก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่ช่วงบ่ายก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน

กระสอบสานหนึ่งใบ ข้างในมีผ้าห่มกับฟูกนอน แล้วก็หมอนที่ดัดแปลงมาจากเสื้อคลุมของผู้ใหญ่ใบหนึ่ง

คัมภีร์สองม้วน คาถาสายฟ้า·หลอดไฟดวงน้อย กับ คาถาน้ำ·ลูกบอลน้ำดวงน้อย

ชามสามใบ จานสี่ใบ ตะเกียบห้าคู่ หก...

สรุปรวมแล้วมีของทั้งหมดไม่ถึงสิบชิ้นเสียด้วยซ้ำ ดูท่าคนไร้บ้านยังจะมีสมบัติเยอะกว่าเขาเสียอีก

อันที่จริงฮิเดกิก็ไม่ใช่คนที่ยึดติดกับความสุขสบายทางวัตถุอะไรขนาดนั้น

กระทั่งเขาได้เห็นเทรุมิ เมชี้นิ้วสั่งคนกลุ่มใหญ่ขนทั้งเตียง ทั้งโต๊ะเครื่องแป้งเข้ามาติดตั้งในห้อง แถมยังมีเสื้อผ้าใหม่หอบใหญ่หอบเล็กอีกเพียบ...

"เวรเอ๊ย นึกว่าที่นี่เป็นบ้านตัวเองจริงๆ ซะแล้ว"

ฮิเดกิลอบสบถในใจ จากนั้นจึงเดินกลับเข้าห้องอันว่างเปล่าของตัวเอง