บทที่ 46 ขอโทษที ผมดีใจไม่ออก

บทที่ 46 ขอโทษที ผมดีใจไม่ออก

การที่ฮิเดกิใส่ใจเขี้ยวขาวขนาดนี้ ไม่ใช่เพียงเพื่อช่วยคาคาชิเท่านั้น แต่ความจริงแล้วเขายังมีเรื่องแอบแฝงส่วนตัวอยู่อีกด้วย

หน่วยราก

จากที่ฮิเดกิเข้าใจในตัวดันโซ หมอนี่เป็นพวกที่ไม่ยอมรามือแน่ถ้ายังไม่บรรลุเป้าหมาย

เขาน่ะยอมตายเสียดีกว่าต้องไปเข้าหน่วยราก... ถึงจะดูเว่อร์ไปหน่อย แต่อย่างน้อยถ้าไม่ถึงคราวจำเป็นจริงๆ เขาก็ไม่อยากก้มหัวให้กับอิทธิพลมืดพวกนั้น

แต่ฮิเดกิก็รู้ดี

ว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ใช่แผนระยะยาวแน่ ในสายตาของดันโซไม่มีอะไรที่ไร้ช่องโหว่ คุชินะกับนางาโตะอาจจะปกป้องเขาได้ชั่วครั้งชั่วคราว แต่ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่ดูแลไม่ทั่วถึงอยู่ดี