กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 35 ตัวฉันเอง ก็เป็นพวกใช้โปรเหมือนกัน
วันนี้จังหวะก้าวเดินของโอบิโตะดูโอหังอวดดีอยู่ไม่น้อย
เดินกางขา แบกหน้าเชิดจมูกชี้ฟ้า เจอใครก็อวดผ้าคาดหน้าผากใส่ ช่างน่าหมั่นไส้เสียนี่กระไร
แต่มันจะทำไมล่ะ? ในฐานะนินจาคนหนึ่ง ย่อมต้องก้าวเดินด้วยความมั่นใจของนินจา และฉายสง่าราศีของนินจาออกมา
ไม่อย่างนั้นแล้ว จะไปต่างอะไรกับพวกขยะที่เรียนจนจะจบเทอมสองของชั้นปีที่หนึ่งอยู่รอมร่อแต่ยังเรียนไม่จบพวกนั้นเล่า?
"เอ๊ะ? หมอนั่นดูเด๋อด๋าจัง ทำไมรู้สึกเหมือนโอบิโตะเลยล่ะ?"
ริมถนน คาคาชิที่ดูร่าเริงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเอ่ยถามฮิเดกิที่อยู่ข้างๆ
ตอนนี้ฮิเดกิดูใจลอยอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ก็ยังมองตามสายตาของคาคาชิไป ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น