บทที่ 30 หนุ่มหล่อสกินเฮดคนนี้ ทำไมคุ้นตาจังนะ?

บทที่ 30 หนุ่มหล่อสกินเฮดคนนี้ ทำไมคุ้นตาจังนะ?

“เชี่ย... ฮิเดกิ ทำไมฉันถึงมีลางสังหรณ์ไม่ดียังไงก็ไม่รู้?”

โอบิโตะที่เดินตามหลังอันบุทั้งสองคนเอ่ยกระซิบด้วยความกระวนกระวาย

“ก็แค่การสอบจบการศึกษาไม่ใช่เหรอ แถมไม่ได้สอบข้อเขียนทฤษฎีสักหน่อย จะกลัวอะไรนักหนา” ฮิเดกิเอ่ยอย่างหงุดหงิด

อันที่จริง เมื่อมองผ่าน ‘มุมมองของนินจา’ ที่เขาฝึกฝนมาตลอดการฝึกพิเศษหนึ่งเดือนนี้ ก็พอมองเห็นอะไรบางอย่างได้จริงๆ

อันบุทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้า เงียบขรึม ไร้อารมณ์ และไม่เอื้อนเอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว

ทุกการเคลื่อนไหวดูเป็นธรรมชาติไม่ต่างจากคนทั่วไป ทว่ากลับคงสภาวะตื่นตัวและตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หากเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้น อันบุตรงหน้าทั้งสองจะกลายร่างเป็นจักรกลสังหารชั้นยอดเพื่อปลิดชีพศัตรูที่บุกรุกเข้ามาทันที

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมโอบิโตะที่เพิ่งจะฮึกเหิมเลือดร้อนเมื่อครู่ ถึงได้ฝ่อลงในพริบตา