บทที่ 22 ภาระหนักหนาและหนทางยังอีกยาวไกล

บทที่ 22 ภาระหนักหนาและหนทางยังอีกยาวไกล

หลังจากผ่านเรื่องวุ่นวายเล็กๆ น้อยๆ ไป ทั้งสามคนถึงเพิ่งรู้ตัวว่ายังไม่ได้กินข้าวเที่ยง

ฮิเดกิจึงเสนอทันทีว่าให้ไปกินข้าวด้วยกันเพื่อฉลองสักหน่อย ส่วนโอบิโตะก็ตบอกผางบอกว่าจะเป็นคนเลี้ยงเอง

ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปยังราเมงอิจิราคุทันที ช่วงเวลาเร่งด่วนของมื้ออาหารเพิ่งผ่านไปพอดีจึงไม่ต้องต่อคิว ทว่าโอบิโตะกลับทำเรื่องหน้าแตกขึ้นมาซะได้

"เอ่อคือว่า ฮิเดกิ ในกระเป๋านาย... ยังมีเงินอยู่ไหม?"

"เงินของพวกเราสองคนไม่ใช่ว่าให้ตาแก่นั่นไปหมดแล้วเหรอ? ฉันจะมีเงินได้ยังไง!" ฮิเดกิที่กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาสองวันเต็มๆ แสดงออกชัดเจนว่าช่วยอะไรไม่ได้

"ฉันจ่ายเอง..."

สุดท้ายแล้วก็เป็นคาคาชิที่ยกมือขึ้นมารับจบทุกสิ่งทุกอย่าง

โอบิโตะกับฮิเดกิยังรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง จึงกล้าสั่งแค่ชุดธรรมดาเท่านั้น