บทที่ 8 โอบิโตะผู้ถูกจับกดขยี้กับพื้น

บทที่ 8 โอบิโตะผู้ถูกจับกดขยี้กับพื้น

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พริบตาเดียว หนึ่งเดือนก็ผ่านพ้นไป

ระยะเวลาหนึ่งเดือนไม่สั้นและไม่ยาว แต่นานพอที่จะทำให้คนเราสร้างนิสัยขึ้นมาอย่างหนึ่ง หรือทำเป้าหมายเล็กๆ บางอย่างให้สำเร็จ

โรงพยาบาลโคโนฮะ

"ฮิเดกิตัวน้อยไม่ต้องตื่นเต้นนะ ทำตามที่พี่สาวสอน ปล่อยจักระออกมาก็พอแล้ว"

"เชื่อมั่นในตัวเองสิ เธอต้องทำได้อย่างแน่นอน!"

ยังคงเป็นพี่สาวพยาบาลคนที่เคยทำแผลให้ฮิเดกิ ซึ่งฮิเดกิได้รู้ชื่อของเธอตั้งแต่เมื่อครึ่งเดือนก่อนแล้วว่า อาริทาเกะ คุมิ

มีคุณลุงวัยกลางคนคนหนึ่งที่มีรอยข่วนตรงหัวไหล่นั่งอยู่ตรงนั้น บาดแผลไม่ได้ใหญ่อะไร เขาบอกว่าเผลอไปขูดโดนตอนปีนหน้าต่างเข้า ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องปีนหน้าต่าง

คุณลุงวัยกลางคนในตอนนี้มีสีหน้าเหนื่อยใจเล็กน้อย "เจ้าหนู เธอไม่ลองทำใจกล้าๆ ลุยดูหน่อยล่ะ?"