เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 294 เปิดแล้ว เปิดแล้ว
เขาที่มัวแต่จดจ่ออยู่กับการวิจัยการทะลุมิติข้ามเวลา จะเอาใจที่ไหนไปสนใจหลินสวินได้ สุดท้ายเรื่องเลยลากยาวมาจนถึงตอนนี้
เรื่องแบบนี้เหมือนจะเคยเกิดขึ้นสองครั้งแล้ว
เพราะพิกัดมิติมันไม่ได้ตายตัว หรือก็คือเป็นการสุ่มเข้ามิติ จะไปโผล่ที่ไหนก็ขึ้นอยู่กับโชคชะตา
เครื่องทะลุมิติของเขาเลยเคยไปที่มิติที่หลินสวินอยู่มาแล้วสองครั้ง
ครั้งก่อนก็พาคนมาคนหนึ่ง ผลคือลืมส่งเขากลับไปเหมือนกัน
แต่ดูเหมือนคนคนนั้นจะเลื่อนขั้นเซียนไปแล้ว ลู่ฉางเซิงเลยไม่ได้ใส่ใจอะไร
หลินสวินได้ยินดังนั้นก็นึกในใจว่า ให้ตายเถอะ ศิษย์พี่ใหญ่ คุณมันช่างเป็นศิษย์พี่ที่ดีจริงๆ!
ศิษย์พี่ใหญ่ครับ สำนักกระบี่หยินหยางเมื่อก่อนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ได้ยินมาว่าตอนนั้นลูกศิษย์สำนักกระบี่หยินหยางตายไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ
หลินสวินเอ่ยถามสิ่งที่สงสัยออกมา