เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254 ข้อสันนิษฐานของหลินสวิน
เซียนกลุ่มแชท บัณฑิตหมึกคลั่ง เอ่ยขึ้นก่อนประโยคหนึ่ง "นึกไม่ถึงเลยนะว่าพวกเราเหล่าบัณฑิตขงจื๊อจะมีวันที่ต้องมาถูกบังคับให้กำจัดสัตว์อสูรด้วย"
หน้าที่หลักของบัณฑิตขงจื๊อไม่ใช่การกำจัดสัตว์อสูร แต่ในยามที่แผ่นดินกลียุคเช่นนี้ บัณฑิตขงจื๊อก็ไม่อาจเก็บตัวอยู่ในสถานศึกษาได้อย่างสงบสุข
สำหรับบัณฑิตขงจื๊อระดับทั่วไป อย่างมากก็แค่ช่วยเสริมพลังให้แก่ผู้ฝึกยุทธ์เท่านั้น
ส่วนบัณฑิตผู้ยิ่งใหญ่จะกำจัดสัตว์อสูรก็เป็นเรื่องของคำพูดเพียงหนึ่งหรือสองคำ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
แต่ว่า!
บัณฑิตขงจื๊อเหาะเหินไม่ได้ แถมสัตว์อสูรพวกนี้ยังอยู่ห่างไกล เขาทำได้เพียงขี่ม้าเดินทางไป จนก้นระบมไปหมด
บัณฑิตหมึกคลั่งนี่แหละที่ก้นต้องกระแทกกับอานม้าทุกวัน จนแทบจะแยกออกเป็นสี่ส่วนอยู่แล้ว
เหนื่อยเกินไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะในกลุ่มมีเหล่าผู้ฝึกเซียนตัวท็อปอยู่เยอะ บัณฑิตหมึกคลั่งคงอยากจะด่าพวกผู้ฝึกเซียนว่าไม่ได้เรื่องไปนานแล้ว
เขาคิดจะด่าพันธมิตรเต้าเป็นการเฉพาะ พิมพ์ข้อความไว้ตั้งเยอะเตรียมจะกดส่ง แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าหลินสวินเหมือนจะเป็นคนของพันธมิตรเต้า