กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 206 ชายแก่ผู้ดื้อรั้น
บทที่ 206 ชายแก่ผู้ดื้อรั้น
ต้นไม้ไร้เปลือกย่อมตาย คนไร้ยางอายย่อมไร้เทียมทาน
เห็นได้ชัดว่าหลินสวินคือคนที่ไร้เทียมทาน ต่อให้แม่ของศิษย์พี่เก้าจะอยู่ข้างๆ เขาก็ไม่รู้สึกหวาดกลัวแต่อย่างใด
แบบนี้ก็เป็นการพิสูจน์ให้แม่ยายเห็นชัดๆ ไปเลยว่าเขาชอบลูกสาวของเธอมากแค่ไหน!
แต่เซี่ยฮวามิต่างออกไป เธอห่วงภาพลักษณ์
กว่าจะสะบัดหลุดจากตัวหลินสวินมาได้ เซี่ยฮวามิก็พุ่งเข้าไปในอ้อมกอดอันอบอุ่นของมารดาด้วยความเขินอาย ใบหน้าแดงซ่านไปจนถึงใบหู
ท่านแม่! ท่านมาแล้วทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะ
นี่เป็นครั้งแรกที่หลินสวินได้เห็นท่าทางออดอ้อนของศิษย์พี่เก้า
น่ารักจนใจละลาย!