กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์
บทที่ 172 ลูกน้องผู้ซื่อสัตย์
ประโยคเดียวดันหลินสวินไปอยู่บนจุดที่ล่อแหลมที่สุด
คำพูดของฮวาเฟยอวี๋อาจมีกลิ่นอายของการแก้แค้นส่วนตัวอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล
ข้ารู้สึกว่าท่านเองก็มีบางอย่างที่แตกต่างจากคนทั่วไป
ลั่วปิงโพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
โอ้? ข้ามีอะไรที่แตกต่างจากคนทั่วไปงั้นหรือ?
ฮวาเฟยอวี๋สะบัดพัดอย่างเย่อหยิ่ง ต้องวางท่าให้ดูดีเข้าไว้
ก็แค่ลั่วปิงคนที่เคยแพ้ข้าไม่ใช่หรือไง คนที่โดนข้าปั่นหัวเล่นจนหมุนติ้ว ถ้าเจ้าพูดอะไรไม่ออกล่ะก็ ดูสิว่าข้าจะตอกกลับเจ้าจนหน้าหงายเลยคอยดู
รูปลักษณ์ของเจ้านั่นแหละ ที่อัปลักษณ์แตกต่างจากคนทั่วไป