กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ฟ้าสางแล้ว
จวนเจียง
หลินสวินกำลังใช้ชีวิตดุจเทพเซียน
เจียงซาน่านวดไหล่ให้เขา หญิงงามยื่นขนมรสเลิศมาให้
จริงๆ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ก็ได้ครับ
ปากพูดแบบนี้ แต่การกระทำกลับตรงกันข้าม
หลินสวินยังคงสงสัยมาตลอดว่าเจ้าของจวนเจียงเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงไม่กลับมาสักที
เขามาอาศัยกินดื่มอยู่ที่นี่ตั้งหลายวันแล้ว ยังอยากจะทักทายเจ้าของจวนสักหน่อย
ตามคำบอกเล่าของเจียงซาน่า พ่อของนางมักจะเดินทางไปค้าขายข้างนอกบ่อยๆ แถมยังไปต่างประเทศอีก ไปทีก็หายไปเป็นเดือนๆ
อีกอย่างต่อให้พ่อของนางกลับมา ก็มักจะไปเที่ยวเตร่อยู่ข้างนอก ไม่ค่อยชอบกลับบ้าน