เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 เครื่องแต่งกายสีทอง
บทที่ 150 เครื่องแต่งกายสีทอง
ก็ไม่ใช่ความลับอะไรหรอก ตามข้อมูลที่สายลับส่งมา พันธมิตรเต้าฮ่าวเยว่กำลังจะปรากฏตัวผู้บำเพ็ญระดับจื้อจุนคนที่สี่
จื้อจุนชั้นเก้ากับผู้บำเพ็ญเซียนชั้นเก้าทั่วไปมีช่องว่างมหาศาล นี่คือขอบเขตที่คนจำนวนมากพยายามชั่วชีวิตก็ไปไม่ถึง
แน่นอนว่าสำหรับหลินสวินแล้ว มันยังห่างไกลมาก
ทว่าในโลกใบนี้ถือว่าค่อนข้างปรองดอง สำหรับมนุษย์แล้ว อายุขัยสูงสุดของผู้บำเพ็ญเซียนและผู้บำเพ็ญมารเต็มที่ก็แค่หนึ่งพันปี
ด้านนี้ถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะจะไม่เกิดพวกปีศาจเฒ่าที่อยู่มานานหลายหมื่นปีหรือหลายแสนปีขึ้นมาได้
สำนักเต๋าและพรรคมารต่างก็ประเมินขุมกำลังของอีกฝ่ายได้ หากจะซ่อนก็คงซ่อนได้ไม่นาน ในเมื่ออายุขัยมีแค่พันปี ฝึกฝนจนถึงจุดสูงสุดแล้วจะซ่อนตัวไปนานขนาดนั้นเพื่ออะไร?
ก็เหมือนกับคุณได้ไพ่ดีในมือ แต่ดันเล่นไม่เป็น หรือจะรอแค่รอให้จบเกมกันแน่?
หากต้องการต่ออายุขัยก็สามารถเลือกที่จะเหินเวหาได้ แต่การเหินเวหาไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ซึ่งหลินสวินยังไม่เคยสัมผัสเรื่องนี้