เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130 ดินแดนลับเทียมเปิดใช้งาน
บทที่ 130 ดินแดนลับเทียมเปิดใช้งาน
หลังจากเดินทางมาถึงอาณาจักรเทียนเซิ่ง หลินสวินก็ไม่ได้เสียเวลาไปเปล่าๆ เพราะเกรงว่าจะถูกจับพิรุธหากอยู่นานเกินไป เขาจึงเอ่ยออกไปสั้นๆ ว่า
ศิษย์น้องเว่ย คุณก็น่าจะทราบดีว่าผมเป็นสายลับให้พันธมิตรเต้ามาตลอด สิ่งที่ผมฝึกฝนคือวิชาเซียน หากกลับไปสำนักมารสวรรค์ก็ไม่มีทรัพยากรให้ฝึกต่อ คุณพอจะเข้าใจใช่ไหม
หลินสวินไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ความหมายนั้นชัดเจนมากว่า ผมต้องการความจริงใจจากคุณ คุณเข้าใจใช่ไหม
เว่ยเหอแสดงออกว่า ผมเข้าใจ! ผมเข้าใจดีเลยล่ะ!
ถ้าไม่ยอมเสียลูกแกะ ก็จับหมาป่าไม่ได้ ถ้าไม่ยอมเสียลูกสาว ก็จับคนลามกไม่ได้
บอกเลยว่าเว่ยเหอนั้นมีน้องสาวหน้าตาดีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว
เขาจึงส่งคนให้นำเม็ดยาและหญ้าเซียนที่จำเป็นสำหรับผู้บำเพ็ญเซียนระดับชั้นห้าขึ้นไปมาให้กองหนึ่ง
ศิษย์พี่หลินจะเดินทางขึ้นเหนือเมื่อไหร่ ผมจะได้เตรียมจัดงานเลี้ยงส่งให้ครับ