เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 98 ถ้ำบำเพ็ญ
หลินสวินเพิ่งเคยเห็นม่อโหย่วอวี้เป็นครั้งแรก
ตอนแรกคิดว่าน่าจะเหมือนศิษย์พี่สี่ ที่ดูสุขภาพอ่อนแอ แต่กลับมีพลังชีวิตเต็มเปี่ยม สงสัยคงโดนอาจารย์เคี่ยวเข็ญมาเมื่อไม่นานมานี้แน่
ทว่าแววตาของม่อโหย่วอวี้กลับมีความไม่พอใจแฝงอยู่นิดๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป้าหมายคือหลินสวิน
หลินสวินเข้าใจได้ทันที ครั้งก่อนเขาเป็นคนหาอีกฝ่ายเจอ แถมอีกฝ่ายยังโดนซัดน่วมไปรอบหนึ่ง ไม่โกรธแค้นก็คงแปลกแล้ว
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินสวินจึงส่งยิ้มเข้าไปทักทาย "สวัสดีครับเต้าเหรินหยุนเถิง สวัสดีครับศิษย์พี่ม่อ"
คนโบราณว่ายื่นมือไม่ตีคนยิ้มแย้ม ม่อโหย่วอวี้เองก็ไม่อยากแสดงอาการไม่พอใจต่อหน้าอาจารย์ จึงตอบกลับสั้นๆ ว่า "อ้อ"
แต่เต้าเหรินหยุนเถิงกลับกล่าวว่า
"เจ้ามันไม่ได้เรื่อง จะไปมีคุณสมบัติเป็นศิษย์พี่ของเขาได้ยังไง"
ม่อโหย่วอวี้ไม่ยอมรับ ตอนที่ออกมาเขาคิดว่าต้องไปรับผู้อาวุโสท่านไหนสักคน ถึงขั้นทำให้อาจารย์ต้องออกมาด้วยตัวเอง ต้องเป็นผู้อาวุโสระดับสูงแน่ๆ