เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 76 วังวน
สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนแล้ว แนวคิดเรื่องอายุนับว่าไม่ได้มีความหมายอะไรเท่าไหร่นัก
สมมติว่ามีผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งปิดด่านตั้งแต่อายุสิบปี แล้วปิดด่านยาวนานถึงหนึ่งร้อยปี ก็อาจเกิดเหตุการณ์ขึ้นได้หลายรูปแบบ
กรณีแรกคือการปิดด่านตาย ซึ่งคล้ายคลึงกับวิชาแกล้งตายที่ไม่บรรลุผลก็จะไม่ตื่น รูปลักษณ์ภายนอกจะไม่เปลี่ยนแปลงเลย ดูไปแล้วก็เหมือนเด็กอายุสิบปี ทั้งวุฒิภาวะก็ยังคงเป็นเด็กสิบปี แต่ความจริงอายุหนึ่งร้อยสิบปีแล้ว
กรณีที่สองคือการปิดด่านเป็น หรือก็คือการปิดด่านตามปกติที่ต้องอาศัยอาหารเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังชีวิต ในกรณีนี้รูปลักษณ์ภายนอกจะแก่ตัวลง แต่ความคิดความอ่านก็ยังเป็นเด็กสิบปี และอายุจริงก็หนึ่งร้อยสิบปีเช่นกัน
ตามการคาดเดาส่วนตัวของหลินสวินแล้ว มันน่าจะเป็นปัญหาเรื่องระบบเผาผลาญในร่างกาย
ดังนั้นจึงมีตาแก่ผมขาวที่เรียกเด็กน้อยว่าศิษย์พี่ หรือกระทั่งศิษย์ลุงอะไรพวกนั้นอยู่บ้าง
ซึ่งก็จำกัดอยู่แค่ในสำนักเดียวกันนั่นแหละ อย่างไรเสียเรื่องลำดับอาวุโสก็ยังต้องมี จะทำมั่วซั่วไม่ได้
ผู้บำเพ็ญเซียนชายหลายคนไม่ได้ใส่ใจกับรูปลักษณ์ภายนอก กลับกันยิ่งแก่ยิ่งดูดีเสียอีก อย่างไรเสียตอนหนุ่มๆ หน้าตาก็ไม่ได้หล่อเหลาอะไร แค่ก แค่ก นี่เป็นเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ
ตราบใดที่หน้าตาคุณแก่พอ คนอื่นก็จะพูดได้แค่ว่าคุณดูแก่ จะไม่มีใครพูดว่าคุณดูน่าเกลียด