เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 เล่ห์เหลี่ยมของฮูหยินเจ้าสำนัก
เขาอวี้เซียงหลังเขา มีควันหนาทึบลอยฟุ้ง
คนบนยอดเขาอื่นดูเหมือนจะชินชากันไปหมดแล้ว จึงไม่มีใครส่งคนมาดูสถานการณ์
ในตอนนั้นเอง หลินสวินสังเกตเห็นเด็กน้อยคนหนึ่งเนื้อตัวมอมแมมเดินออกมาจากกลุ่มควัน
"แค็กๆ พลาดอีกแล้วแฮะ เอ๊ะ พี่ชายหลินสวิน คุณมาได้ยังไงเนี่ย?"
พูดจบเด็กน้อยก็ทำท่าจะกระโดดเข้าใส่หลินสวินเพื่อเอาความมอมแมมไปถูตัวเขา ทันใดนั้นพี่สาวของเธอก็คว้าคอเสื้อด้านหลังไว้ แล้วหิ้วเธอขึ้นมาเหมือนหิ้วลูกเจี๊ยบ
"ฮึ่ย ทั้งหมดเป็นเพราะแกนั่นแหละ ถ้าแกไม่มา แม่ก็คงไม่ให้ฉันมารับแก และเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น หนี้แค้นนี้ฉันจำไว้แล้ว!"
ม่อเชียนเชียนพูดด้วยความโมโห แย่แล้ว เดือนนี้ต้องโดนตัดค่าขนมอีกแน่!
เธอรับหน้าที่ดูแลน้องสาวตัวเอง ซึ่งสำหรับม่อเข่อเข่อที่อาละวาดไปทั่วสำนักเซียนหมีเยว่ได้ ก็มีแค่เธอคนเดียวนี่แหละที่ปราบอยู่
หลินสวินแบมืออย่างจนใจ เรื่องนี้ก็มาลงที่ผมด้วยเหรอเนี่ย?