กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 ความลับ
บทที่ 49 ความลับ
เสี่ยวจินหลี่ นายฉลาดขนาดนี้ ก็น่าจะรู้นะว่าฉันอยากรู้อะไร รีบพูดมาซะดีๆ อย่าหาว่าฉันใจร้ายใจดำเลยนะ
นี่มันตำนานกินแล้วไม่ยอมรับชัดๆ?
ฉันเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายยอมโดนพิษเพื่อช่วยเธอ แล้วเธอกล้าทำแบบนี้กับฉันเหรอ?
ฉันมอบใจให้จันทร์ แต่จันทร์กลับส่องลงคู!
ลมพัดแรงเมฆคล้อยลอยละลิ่ว ไฉนเลยจะได้วีรบุรุษมาดูแลสี่ทิศ!
แค่กๆ ประโยคหลังนั่นออกทะเลไปหน่อย แต่ประโยคแรกนั่นแสดงถึงความไม่ยินยอมในใจของหลินสวินได้อย่างแท้จริง
จริงๆ มันมีสาเหตุอยู่นะ แต่คุณต้องช่วยเก็บเรื่องนี้เป็นความลับให้ผมด้วย
หลินสวินไม่ค่อยอยากเปิดเผยความสามารถเท่าไหร่