เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 เธอเชื่อในโชคชะตาไหม
หลินสวินไม่ได้มองเห็นความสับสนในดวงตาของเขา แต่กลับเห็นความอาลัยอาวรณ์
นอกจากในนิยายแล้ว ไม่มีใครรอคุณถึงห้าปีหรอก ความรู้สึกน่ะถ้าไม่คอยอยู่เคียงข้างกันก็ไม่มีทางเกิดขึ้นมาได้ มันก็แค่ความว่างเปล่า เป็นเพียงการผ่านทางมาดูเฉยๆ เท่านั้น เรื่องพวกนี้คุณเองก็รู้อยู่แก่ใจ
แต่คุณกลับกลัว กลัวที่จะสูญเสียเธอไป ต่อให้ทำตัวต่ำต้อยถึงเพียงนี้ คุณก็ยังอยากจะรักษาความสัมพันธ์กับเธอเอาไว้ เพื่อเก็บรักษาความถวิลหาที่อยู่ในใจนั่นไว้ ผมพูดถูกใช่ไหม
ผู้ฝึกยุทธ์พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าลงอีกครั้ง
เขากลัวที่จะยอมรับความจริง แม้ว่าจะคาดเดาอะไรบางอย่างไว้แล้วก็ตาม
สุดท้ายก็ตัดใจไม่ได้อยู่ดี
ท่านนักพรตครับ ผมควรทำอย่างไรดี
เขาต้องการคำตอบ
ไม่ว่าจะเลิกหรือจะสารภาพตรงๆ เขาก็ยังตัดสินใจไม่ได้