เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 34 จบสวยแล้วชิ่ง
บทที่ 34 จบสวยแล้วชิ่ง
ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน เกาเฟิงก้มหน้าลงด้วยความอับอาย
เขารู้ดีว่าตัวเองแพ้แล้ว แพ้อย่างยับเยินในด้านที่เขาถนัดที่สุดอย่างกวีนิพนธ์
ราวกับถูกคนจับเปลื้องผ้าจนหมดสิ้นโดยไม่มีแรงจะขัดขืนแม้แต่น้อย
แม้จะเป็นเพียงครึ่งท่อนของบทกวี แต่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันพูดไม่ออก
จะเอาอะไรไปเทียบกันได้ นี่มันไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกันเลยสักนิด
กวีชั้นเลิศ! กวีชั้นเลิศจริงๆ!
ดวงตาของรัชทายาทเป็นประกาย เขามองหลินสวินด้วยสายตาร้อนแรง เขาอ่านหนังสือมาก็กว่ายี่สิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินผลงานอันน่าตกตะลึงเช่นนี้ มันเข้ากับสถานการณ์ได้อย่างไร้ที่ติ งดงามราวกับถักทอร้อยเรียงคำเลิศหรู
เขารู้สึกหลงใหลในกวีครึ่งท่อนนี้ขึ้นมาทันที และหลงใหลในตัวคนแต่งยิ่งกว่า