เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 การฝึกฝน
บทที่ 19 การฝึกฝน
"เจ้ามีเคราะห์จากธุลี และมีเคราะห์จากวาสนา สิ่งนี้คือเหตุที่เจ้าเป็นผู้ก่อ ผลที่เจ้าต้องรับ สุขทุกข์ต้องตระหนก ถือตัวว่าเป็นโรคภัยใหญ่เสมือนตนเอง"
ม่อชิงเฟิงชี้แนะอย่างตั้งใจ คนในเหตุการณ์ย่อมหลงทางเป็นธรรมดา
"ศิษย์จะจำใส่ใจไว้ขอรับ"
"ทุกเรื่องย่อมผ่านพ้นไป เจ้าเองก็ไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว งั้นเอาแบบนี้ เจ้าพาหลินสวินไปฝึกฝนในโลกมนุษย์สักหน่อยเถอะ เขาเก็บตัวอยู่แต่ในสำนัก ไม่ประสาเรื่องทางโลก ในฐานะศิษย์พี่ เจ้าควรเป็นแบบอย่าง ต้องลงมือทำด้วยตนเอง"
"เจ้าต้องจำไว้ว่าผู้บำเพ็ญเซียนที่อายุยืนยาวไม่ควรละทิ้งโลกภายนอก เจ้าคือตัวอย่างของศิษย์ทั้งหลาย จะมาเสียผู้เสียคนเพราะเรื่องแค่นี้ได้อย่างไร"
เห็นได้ชัดว่าม่อชิงเฟิงยังคงคาดหวังในตัวโจวปาเจี้ยนอยู่ไม่น้อย