เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 ฉากตำนาน
ทันทีที่ประตูห้องโดยสารเปิดออก หลินสวินก็กระโดดลงไปทันที ไม่ใช่เพราะเขารอไม่ไหวหรอกนะ แต่เพราะไม่มีทางเลือกอื่นต่างหาก
เขารีบใช้ทักษะกายกรรมกลางอากาศเพื่อทรงตัวทันที
สองเท้าเหยียบอยู่บนกระบี่บิน ร่อนลงจากฟ้าด้วยความเร็วสูง
ลมเย็นๆ ปะทะเข้าที่ใบหน้า ป่าเบื้องล่างดูมืดมัวพิกล เหมือนกับเสือที่กำลังรอคอยลูกแกะเดินเข้ามาให้จับกิน
เดิมทีคิดว่าจะเป็นการเล่นแบบแอบซ่อนเพื่อเก็บคะแนนชิลๆ ไม่นึกเลยว่าจะมีจิตสังหารสองสายพุ่งมาจากด้านหลัง
ดูจากพลังพวกนี้แล้ว ทั้งสองคนน่าจะเป็นผู้บำเพ็ญเซียนระดับสามขั้นเก้า ยังไม่ถึงขั้นสี่
ถ้าไม่ใช่เพราะแถวนี้ยังมีศิษย์พี่คนอื่นอยู่ และยังอยู่ในขอบเขตการรับรู้ของเหล่าจ่างสื่อทั้งสามคน หลินสวินคงจัดการพวกมันไปตั้งแต่นาทีแรกแล้ว
ที่ผมชอบแอบซ่อน ไม่ได้แปลว่าผมสู้ไม่เป็นหรอกนะ แค่ไม่อยากเปิดเผยตัวตนเท่านั้นเอง
แค่กำจัดทุกคนที่เห็นฝีมือของผมทิ้ง ก็ถือว่าผมไม่ได้เปิดเผยฝีมือแล้ว!