กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 219 โอกาสที่จะบอกลาอดีตงั้นเหรอ?
เดิมทีคิดว่าทำแบบนี้จะปลุกหนานเย่ให้ตื่นได้ แต่กลับคาดไม่ถึงว่ามือของเขาจะผลักออกไปด้านนอก แล้วพลิกตัวกลับ
ท่านชีไม่ทันตั้งตัว จึงถูกผลักตกลงไปบนพื้นอย่างจัง
ท่านชีที่นอนอยู่บนพื้น มองเตียงที มองท้องฟ้านอกหน้าต่างที ตาพร่ามัวไปด้วยความมึนงง
“เหมียว... เจ้าหมอนี่กล้าผลักฉันเหรอ”
ทนไม่ได้ ทนไม่ได้เด็ดขาด!
มันกระโดดขึ้นไปอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช้หางแล้ว แต่ใช้ลิ้นที่มีหนามหนามทุเรียน 290 เล่มเลียลงบนใบหน้าของหนานเย่
ยังไม่ตื่นอีกเหรอ
หมูหรือเปล่าเนี่ย
ไม่ถูกต้อง ทำไมฉันต้องเอาหมูมาเปรียบเทียบกับเขาด้วยล่ะ