กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 172 ดาวดวงใหม่แห่งวงการประพันธ์ดนตรีบรรเลงต้าเซี่ย
หม่าซุ่ยยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น รีบร้องเรียกไต้เทียนสยง “ผู้อาวุโสไต้ ลองถามดูก่อนดีไหมครับว่ามีเวอร์ชันสมบูรณ์หรือเปล่า”
ไต้เทียนสยงมองสายตาของคนอื่น ๆ ที่ล้วนแฝงไปด้วยความคาดหวัง ความรู้สึกเปี่ยมความอยากรู้อย่างอดใจไม่ไหวฉายชัดอยู่บนใบหน้าของทุกคน
“เอาละ เดี๋ยวฉันถามให้”
“ทุกคนหยุดก่อนสักครู่”
“หนานเย่ บทเพลงที่เธอเพิ่งบรรเลงไป น่าจะเป็นบทเพลงบรรเลงร่วมใช่ไหม”
หนานเย่ยืนขึ้น เผชิญหน้ากับไต้เทียนสยง “ใช่ครับผู้อาวุโสไต้ ‘ราพโซดีโครเอเชีย’ หลัก ๆ แล้วบรรเลงประสานร่วมกันโดยไวโอลิน เชลโล เปียโน และเครื่องดนตรีอื่น ๆ
การบรรเลงด้วยเปียโนเพียงอย่างเดียว ไม่อาจถ่ายทอดอรรถรสของมันออกมาได้อย่างสมบูรณ์ครับ”
ไต้เทียนสยงและคนอื่น ๆ สบตากัน เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ด้วย