เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 167 บทเพลงนี้ให้ความรู้สึก ‘ต้าถังสงบสุข ชนต่างแคว้นยอมสวามิภักดิ์’!
สายตาที่เป่ยเฉินมองไปยังหนานเย่เปลี่ยนไปจากเดิมแล้ว
หนานเย่คอยส่งเสริมเขาอยู่ตลอด อีกทั้งยังคอยชักนำเขาให้ดีดไปในอีกทิศทางหนึ่งเรื่อย ๆ
พอดีดไปถึงช่วงหลัง เขาถึงขั้นมีความรู้สึกเหมือนดั่งแหวกเมฆหมอกเห็นจันทรา
สัมผัสได้ว่าแท้จริงแล้วบทเพลงนี้สามารถวิจิตรบรรจงและสมบูรณ์แบบได้ยิ่งกว่านี้
ในหัวของเขามีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่องว่า
สลัดโน้ตเพลงเดิมทิ้งไป ปล่อยไปตามความรู้สึก ให้ผีผากลายเป็นตัวคุณ ไม่ใช่ให้คุณเป็นฝ่ายควบคุมผีผา
ค่อย ๆ อย่างช้า ๆ เขาเริ่มติดตามจังหวะของหนานเย่ทัน
เมื่อเห็นเป่ยเฉินเริ่มจับทางได้ หนานเย่ก็เร่งความเร็วในการดีดขึ้น เขาต้องการรื้อฟื้น 《บทเพลงราชันฉินฝ่าค่ายกล》 ฉบับสมบูรณ์ในงานเลี้ยงนั้นขึ้นมาใหม่