ตอนที่ 147 ไร้บท ไร้โน้ต จะสืบทอดพันปีได้อย่างไร!

ตอนที่ 147 ไร้บท ไร้โน้ต จะสืบทอดพันปีได้อย่างไร!?

อาจารย์ปี่สั่วน่าท่านหนึ่ง เพียงเพราะได้ยินเพลงของหนานเย่ จึงไม่อยากจากไป แต่กลับอยากฟังอีกสักรอบอย่างนั้นหรือ?

หรือว่าบทเพลง “ร้อยวิหคคารวะหงส์” นี้จะทรงดึงดูดต่ออาจารย์ปี่สั่วน่าถึงเพียงนี้?

ออกซิเจนศูนย์องศาไม่พูดมากความ ค้นหาวิดีโอที่บันทึกหน้าจอออกมาทันที

หลังจากชายชราได้วิดีโอมาก็ราวกับได้สมบัติชั้นยอด เขานั่งลงกับพื้นตรงนั้น จากนั้นก็หยิบปี่สั่วน่าขึ้นมา เป่าไปพลางเรียนรู้ไปพลางตามการบรรเลงของหนานเย่

เขาเป่าขาด ๆ หาย ๆ หลายแห่งไม่เหมือนกับของหนานเย่

ทั้งยังไม่มีทักษะอันชำนาญสูงส่งเหมือนอย่างหนานเย่

แต่สังเกตได้ว่า ในบทเพลงซอหน่าที่เขาเป่า มีกลิ่นอายของ “ร้อยวิหคคารวะหงส์” แฝงอยู่ภายใน

ยิ่งกว่านั้น เขายังมีอารมณ์ความรู้สึกที่เข้าถึงใจคนได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าหนานเย่