ตอนที่ 143 บทเพลงอันเป็นของมหาปราชญ์เสมอฟ้า——《บทโหมโรงสมาคมมีดสั้น》

ตอนที่ 143 บทเพลงอันเป็นของมหาปราชญ์เสมอฟ้า——《บทโหมโรงสมาคมมีดสั้น》

การที่อาจารย์กลองป่านกู่พูดเช่นนี้ ช่วยดึงดูดความสนใจของทุกคนได้จริง ๆ

[โอ้ ไม่แสดงบทเพลงงิ้ว แล้วจะแสดงอะไรกัน?]

[หรือว่าจะใช้เครื่องดนตรีดั้งเดิมเหล่านี้ มาถ่ายทอดเพลงยอดนิยมในปัจจุบัน?]

[อย่าได้ดูเบาเครื่องดนตรีดั้งเดิมเชียว คนที่เก่ง ๆ ต่อให้เป็นปี่สั่วน่าก็บรรเลงเพลงยอดนิยมออกมาได้!]

[……]

ฉางตงชิงถอยกลับเข้าเบื้องหลัง แสงไฟพลันมืดลงพร้อมกัน ทุกคนต่างรู้ว่าการแสดงกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ยามที่แสงสว่างส่องขึ้นอีกครั้ง หน้าจอถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน

ส่วนบนปรากฏตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวว่า 《ไซอิ๋ว》 โดยไร้เสียงใด ๆ

ส่วนล่างยังคงเป็นความมืดมิด