กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 123 ความจริงแล้ว... ของที่เหลือพวกนี้เตรียมไว้ให้ฉันต่างหาก!
หนานเย่ขมวดคิ้วพร้อมกับกางมือออก แสดงสีหน้าว่างานนี้เขาก็จนปัญญาจริง ๆ!
เรื่องเฮงซวยแบบนี้ยังจะมาเจอซ้ำอีกเหรอเนี่ย?
ช่างมันเถอะ ก็แค่ลูกโลมาตัวเดียว
บางทีอาจเป็นเพราะมันมีความอยากรู้อยากเห็นสูง เลยอยากจะเข้ามาสนิทสนมกับมนุษย์ก็ได้
สถานการณ์แบบนี้อันที่จริงไม่ได้พบเห็นได้ยาก หนานเย่จึงเกียจคร้านที่จะคิดมาก
เพียงแต่เจ้าลูกโลมาตัวนี้เห็นหนานเย่ทำเฉยชา มันจึงเกิดร้อนใจขึ้นมา ร้องส่งเสียงใส่เขาไปหลายที
“จิ๊บ ๆ...”
แต่หนานเย่ก็ยังคงเกียจคร้านที่จะสนใจมัน วันนี้เขาตกปลาไม่ได้สักตัวเดียว อารมณ์กำลังหงุดหงิดอยู่ทีเดียว