กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 116 แมวชอบกินปลา แต่มันกลับลงน้ำไม่ได้
“ฟังเรื่องครึ้มฟ้าครึ้มอะไร”
“ตัวฉันที่อยู่ในความสลัวราง”
“อยากเอ่ยต่อไม่ว่าอย่างไรก็ตาม”
“สุขสันต์ในวันฟ้าครึ้ม”
“……”
“ยามฉันเงยหน้าก็พลันพบเธอ”
“ลักยิ้มคู่นั้น”
เพลงรักเศร้าโศก กลัวการขับขานที่มากเกินไปที่สุด การร้องไห้จนโศกสลดงดงามยังพอคงความงดงามไว้ได้ แต่หากร่ำไห้โฮออกมาก็จะกลายเป็นน่าเกลียดน่ากลัวไปบ้าง
เพลงหนึ่งเพลง หากนักร้องร้องอย่างใจสลาย และผู้ฟังก็หลั่งน้ำตาตามอย่างเจ็บปวด นั่นก็เป็นแค่เพลงปลดปล่อยอารมณ์เพลงหนึ่งเท่านั้น