กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 67 ฉันโตขึ้นอยากเป็นกังฟูแพนด้า!
“ชวนช่วน ลงมาได้แล้ว!” สือชูฮว่าร้องเรียกอยู่ด้านล่าง
ชวนช่วนส่งเสียงร้องสองสามครั้ง “อืม~ อืม~ อืม~”
ในสายตาของผู้ดูแลสัตว์ เวลาที่แพนด้าส่งเสียงอืม ๆ ออกมา นั่นหมายถึงกำลังมีความสุข
สือชูฮว่ารีบตัดสินใจด้วยตัวเองทันที “มันน่าจะเล่นสนุกมาก เลยไม่อยากลงมาน่ะ”
แต่ในหูของหนานเย่ กลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น
เห็นเพียงเขาสั่นหัว “เจ้าตัวเล็กนี่กำลังบอกว่ามันถูกหนีบติดอยู่ ลงไม่ได้ ต้องการความช่วยเหลือ!”
สือชูฮว่า: ???
“จริงหรือเปล่าเนี่ย? คุณตัดสินออกมาได้ยังไง ก่อนหน้านี้คุณเคยคลุกคลีกับแพนด้าเหรอ?”
ไม่ใช่แค่สือชูฮว่าที่ไม่เชื่อ แม้กระทั่งผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็ไม่เชื่อเช่นกัน: