กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 57 ขี่มอเตอร์ไซค์คันโปรดของฉัน มันไม่มีวันติด
หนานเย่ไม่แม้แต่จะหันกลับไป "เถ้าแก่เนี้ย พวกเราไม่เหมาะกันหรอก!"
【ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โคตรจะไม่เหมาะกันเลย ไม่รู้คงคิดว่าพวกคุณเป็นแฟนกันนะเนี่ย!】
【ขำจะตายอยู่แล้ว สุดท้ายเถ้าแก่เนี้ยถึงกับอยากรั้งตัวหนานเย่ไว้ สมแล้วที่มีวิชาติดตัว ไปที่ไหนก็สุขสบาย】
【ใช่แล้ว ถึงได้บอกไงว่าบางครั้งการศึกษาก็ต้องรู้จักยืดหยุ่นบ้าง นายดูฉันสิ พอออกมาทำงาน ของที่เรียนมาตอนเรียนหนังสือก็ลืมหมดแล้ว!
ไม่ได้บอกว่าเรียนหนังสือไม่มีประโยชน์ ตรงกันข้ามมันมีประโยชน์มาก มันคืออนาคตและความสุขในยามบั้นปลายชีวิต มันคือความมุ่งมั่นยามคุณเลือกเส้นทางในอนาคต และเป็นความมั่นใจยามคุณปฏิเสธ