กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 53 เพิ่งเคยเจอเพื่อนร่วมทีมที่แกว่งเท้าหาเสี้ยนเก่งขนาดหนานเย่เป็นครั้งแรก
เพลงรักหวานซึ้ง แน่นอนว่าหนานเย่ย่อมมี
แถมยังไม่ได้มีแค่เพลงเดียวด้วย!
“พี่ใหญ่ ทำแบบนี้คุณดูไม่มีความจริงใจเลยนะ!”
พี่ชายสายเปย์ชะงักไป “ฉันไม่มีความจริงใจตรงไหนกัน?”
หนานเย่อธิบายอย่างใจเย็น “คุณลองคิดดูนะ การร้องเพลงรักหวานซึ้ง แน่นอนว่าต้องใช้สำหรับสารภาพรัก
แต่ตัวคุณเองกลับไม่ยอมออกหน้า ให้คนอื่นมาทำแทนคุณ มันใช้ได้ที่ไหนกัน
ความจริงใจล่ะ?
เถ้าแก่เนี้ยมองไม่เห็นความจริงใจของคุณ แล้วเธอจะยอมรับคุณได้ยังไง?”
พี่ชายสายเปย์ลูบหัวตัวเอง “น้องชาย นายพูดถูก... แต่ว่า ฉันร้องเพลงไม่เป็นนี่นา!”