กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 24 ในด้านการวาดกุ้ง คุณสามารถเป็นอาจารย์ของผมได้เลย!
ติงซื่อจวินหัวเราะร่าพลางเอ่ย “คุณจบจากสถาบันศิลปะแห่งไหนเหรอ?”
“เรียนผู้อาวุโสติงตามตรง ผมไม่ได้จบจากสถาบันศิลปะเฉพาะทางหรอกครับ แค่ช่วงเวลาว่าง ๆ เคยฝึกเขียนไม่กี่เส้นกับคนอื่นเท่านั้น”
“อย่างนี้นี่เอง แบบนั้นก็น่าเสียดายแล้ว!” เดิมทีเขาคิดจะถือโอกาสตอนรังสรรค์ภาพวาด คอยช่วยดึงช่วยดันคนรุ่นใหม่ในหมู่บ้าน ใครจะไปรู้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านกลับพาคนเช่นนี้กลับมา
เกรงแค่ว่าระดับฝีมืออีกฝ่ายจะต่ำเกินไปจนฟังไม่เข้าใจ
“ไหนลองพูดมาซิ คุณทำอะไรเป็นบ้าง?”
คำถามนี้ หนานเย่กลับไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรจริง ๆ จะให้พูดความจริงหรือ?
“พอ...ทำเป็นอย่างละนิดอย่างละหน่อยครับ!”
รอยยิ้มของติงซื่อจวินสงบลงเล็กน้อย “อายุยังน้อย แต่วาจาไม่เบาเลยนะ!”