กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 21 ระบบนี้ออกจะใช้เงินฟุ่มเฟือยไปสักหน่อย
【ขอบคุณสำหรับเพลงนี้นะ มันช่วยเยียวยาจิตใจและงดงามมาก ตอนนี้ฉันกำลังสัมผัสกับความงดงามเช่นนี้อยู่ พวกเราทุกคนควรรู้จักพอ และยินดีกับทุกสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบัน】
【ตั้งแต่เด็กฉันเติบโตมาในชนบท พอดอกคาโนลาโตเต็มที่แล้วเหลือตอซังไว้ ก็มักจะนำมาร่วมกับเพื่อนเล่นอีกไม่กี่คนสร้างเป็นบ้าน เล่นพ่อแม่ลูกกัน
พวกเรามักจะเข้าไปนั่งเงียบ ๆ ในบ้านที่สร้างขึ้นด้วยกันโดยไม่ได้นัดหมายสักสองสามนาที ปิดท้ายด้วยคำว่า ‘ต้นงอกดอกบาน แยกย้ายกลับบ้านไปหาแม่ใครแม่มัน’