กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 7 พี่หลี ขอร้องละอย่าประกอบพิธีเวทมนตร์เลย
คำถามของหวังเหิง ยังคงไม่มีใครตอบ ทุกคนต่างรู้ดีว่าท่อนเอื้อนเสียงและท่อนเสียงทอดท้ายนั้นมีเยอะมาก การสลับเสียงจริงเสียงหลบงดงามตระการตา ลีลาการขับร้องมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
ส่วนรายละเอียดเฉพาะเจาะจงนั้น กลับพูดไม่ออก
“พวกเรามาพูดถึงท่อนคอรัสกันตรง ๆ เลยดีกว่า เกรงว่าทุกคนคงสนใจท่อนนี้มากที่สุด”
“ด่านรักเอ๋ย ใครกล้าฝ่า
มองจันทรา ใจโศกสันต์
ตัวอักษรสิบสองตัวที่เรียบง่ายมากใช่ไหมครับ แต่มันกลับดึงระดับความยากของเพลงนี้ขึ้นจนเต็มพิกัด”
“ทำไมถึงพูดแบบนี้นะหรือ เพราะแค่สามคำก็ลากเสียงเลี้ยวลดตั้งสิบห้าโค้งแล้วครับ นักศึกษาทุกท่าน!”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ
[นี่ สามคำสิบห้าโค้ง มันจะเกินจริงไปแล้ว!]