เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 247 พิธีหมั้น (1)
“เช่นนั้นพวกเจ้าคงต้องรอสักครู่แล้ว หลงหลงกับจั่นจั่นถูกฝ่าบาทเรียกเข้าวังไป” เสี่ยวซื่อจื่อพองแก้มกลม ๆ ของตน
“ซีซี ให้พี่ชายอุ้มหน่อยดีหรือไม่?” เสี่ยวซื่อจื่อหันไปมองเสี่ยวเสวี่ยซีอย่างกะทันหัน ก่อนกางแขนออกด้วยความยินดี
เจี่ยงหู่มองรูปร่างของเสี่ยวซื่อจื่อ แล้วหัวเราะออกมาอย่างไม่ค่อยมีน้ำใจนัก
“หู่หู่ มีอะไรน่าขำหรือ?” เสี่ยวซื่อจื่อพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์นัก
“ข้าไม่ได้หัวเราะ เสี่ยวซื่อจื่อ เมื่อครู่เจ้าต้องตาฝาดแน่” เจี่ยงหู่กล่าวพลางหันไปมองทางอื่น
“เชอะ! แม้ข้าจะโตไม่เร็วเท่าเป้าเป้า แต่ข้าก็ยังมีแรงเยอะนะ” กล่าวจบ เสี่ยวซื่อจื่อยังไม่ลืมทำท่าอวดกำลังให้เจี่ยงหู่ดู
“พอแล้ว ข้าเถียงเจ้าไม่ชนะหรอก เสี่ยวซื่อจื่อ เจ้าคอยดูแลเสี่ยวเสวี่ยซีให้ดี หากนางไม่พอใจขึ้นมา ข้าจะคอยดูว่าเจ้าจะกล่อมนางอย่างไร” เจี่ยงหู่หยอกเย้า
เสี่ยวซื่อจื่อไม่ต่อปากต่อคำกับเจี่ยงหู่อีก แต่ก้มลงรับเสี่ยวเสวี่ยซีที่เดินโซเซเข้ามา