เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 214 ล็อกดวงวิญญาณ
จั่นเจากับหลงจิ้งเหยากำลังจับตาสีหน้าของทั้งสามคนอยู่เช่นกัน
ทั้งสามคนที่นั่งอยู่ในโลงพลันหลับตา แล้วเอนกายกลับลงไปนอนในโลงอีกครั้ง แสงสีน้ำเงินที่เพิ่งปรากฏอยู่นอกโลงหายไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา ทำให้หลงจิ้งเหยารู้สึกราวกับภาพที่เห็นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา ทว่านางรู้ดีว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องจริง
แม้ทั้งสามจะกลับคืนสู่สภาพศพ แล้วนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงดังเดิม แต่ภายในห้องศิลากลับมีเสียงเด็กชายและเด็กหญิงพูดคุยกันก้องขึ้นมา
“พวกเจ้ามาเล่นกับพวกเราดีหรือไม่?”
“สัตว์ตัวน้อยสามตัวนี้น่ารักยิ่งนัก ยกให้ข้าได้หรือไม่?”
น้ำเสียงนั้นชวนพิกลยิ่งนัก แม้แต่หลงจิ้งเหยาที่ปกติไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใด ก็ยังอดหนาวสะท้านขึ้นมาไม่ได้
ในเวลาเดียวกัน ตะเกียงน้ำมันที่เมื่อครู่ยังสว่างไสว กลับกะพริบวูบวาบ ทำให้ห้องศิลาทั้งห้องดูพิลึกและมืดสลัวขึ้นมา
“พี่เจา นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”