เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 212 ดอกพลับพลึงแมงมุมแดงสีแดง
“ใต้เท้า ข้าพาคนไปตรวจทุกห้องแล้ว ไม่พบคนอื่นอยู่ข้างในขอรับ” หัวหน้ามือปราบหลินประสานมือคารวะ
“อีกทั้งห้องอื่น ๆ ก็มีฝุ่นจับอยู่ทั่ว ไม่มีร่องรอยว่ามีใครอาศัยอยู่ในช่วงที่ผ่านมา”
“ใต้เท้า แม้จะพบศพสองร่างแล้ว แต่ผิวหนังบนใบหน้าของพวกเขาถูกฆาตกรถลกออกไปอย่างโหดเหี้ยมขอรับ” เจ้าหน้าที่ชันสูตรสวี่กระแอมเบา ๆ ก่อนกล่าวต่อ
“หากก่อนหน้านี้ข้าไม่ได้เป็นคนตรวจศพของพวกเขาเอง ข้าก็คงจำแนกตัวตนของทั้งสองได้ไม่ทันในเวลาอันสั้นเช่นนี้”
หรงฮุยได้ยินแล้วก็สูดลมหายใจเฮือกหนึ่งโดยไม่รู้ตัว
จั่นเจามองท้องฟ้า “ใต้เท้าหรง รบกวนจัดห้องข้างให้ท่านอาจารย์ของข้ากับคนอื่น ๆ สักห้อง”
“ไม่มีปัญหา” หรงฮุยกล่าวพลางกวักมือเรียกคนด้านหลัง ให้รีบไปหาคนมาทำความสะอาดห้องอย่างง่าย ๆ
“ผู้อาวุโสทั้งสาม พวกท่านพักอยู่ห้องข้าง ๆ ห้องของใต้เท้าจั่นได้เลย”
นักพรตเทียนหยา นักพรตเฒ่าอาภรณ์คราม และปรมาจารย์เสวี่ยอวี้พยักหน้า พวกเขาไม่ได้ขัดข้องแต่อย่างใด