เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 196 ฝ่าวงล้อม
ทว่าหลงจิ้งเหยากลับรู้สึกว่าที่นี่แปลกประหลาดอยู่บ้าง สถานที่แห่งนี้แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายที่ยากจะบรรยายออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ ราวกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือเมื่อครู่จงใจล่อให้พวกนางมาที่นี่ ทำให้นางรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมา
เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป สี่สาวเหมย หลาน จู๋ จวี๋กับสัตว์เลี้ยงทั้งสามขี่ม้ามาถึง แล้วหยุดม้าไว้ไม่ไกลนัก
“คุณหนู ข้าเพิ่งได้ยินมาว่าคนผู้นั้นหนีไปต่อหน้าต่อตาเสียได้” จวี๋กล่าวอย่างขุ่นเคือง
คนผู้นี้ทำให้พี่สาวใหญ่กับพี่สาวรองบาดเจ็บภายใน พอนางจับตัวได้เมื่อใด จะต้องเฆี่ยนเขาให้สาสม ระบายความแค้นในใจให้จงได้
หลงจิ้งเหยาเห็นสีหน้าของจวี๋ก็รู้ทันทีว่านางกำลังคิดอะไรอยู่
“ข้าเดาว่าคนผู้นั้นคงใช้วิชาลับบางอย่าง คล้ายกับวิชาพรางตัวที่พวกเราเจอก่อนหน้านี้ จึงหนีรอดไปต่อหน้าต่อตาข้าได้” หลงจิ้งเหยาครุ่นคิด
“วันนี้พวกเราไม่ไปวัดเซี่ยงกั๋วแล้ว รีบส่งศพหญิงผู้นี้กลับศาลไคเฟิงก่อนดีกว่า”
เมื่อฟังจบ สี่สาวเหมย หลาน จู๋ จวี๋ก็เริ่มเคลื่อนย้ายศพอย่างระมัดระวัง