เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 165 พบคนคุ้นเคย
ไม่นานนัก เสวี่ยอิ่งกับเจ้าถ่านดำก็ไปตามท่านกงซุนและจั่นเจามาคนละทาง
“หลงเอ๋อร์ รีบตื่นเถิด!” จั่นเจาเขย่าหลงจิ้งเหยาไม่หยุดอยู่ข้าง ๆ
ภายใต้แสงเทียน ใบหน้าของหลงจิ้งเหยาซีดขาวขณะนอนอยู่บนเตียง
“ท่านกงซุน ช่วยดูให้ข้าทีว่าหลงเอ๋อร์เป็นอะไรไป” จั่นเจาเป็นห่วงอย่างยิ่ง
“ให้ข้าจับชีพจรตรวจก่อน แล้วค่อยว่ากัน” กล่าวจบ ท่านกงซุนก็ค่อย ๆ เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง
เพียงไม่นาน ท่านกงซุนก็ถอนมือกลับ
“องครักษ์จั่น เฝ้าอยู่ที่นี่ก่อน ข้าจะกลับห้องไปเอาเข็มเงิน” ท่านกงซุนตบไหล่จั่นเจาเบา ๆ แล้วออกจากห้องไป
สัตว์เลี้ยงทั้งสามของหลงจิ้งเหยาต่างจ้องจั่นเจาพร้อมกัน ราวกับกำลังถามว่า “นายท่านของข้าเป็นอะไร จะเป็นอันตรายหรือไม่”
“ไม่ต้องห่วง มีท่านกงซุนอยู่!” จั่นเจาราวกับเข้าใจความกังวลในใจของสัตว์เลี้ยงทั้งสาม จึงเอ่ยปลอบ