เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 129 แมงมุมอาละวาดทั่วอำเภอชิ่งหลิน
หลงจิ้งเหยารีบนั่งยอง ๆ ป้อนขนมให้เสวี่ยอิ่ง เจ้าถ่านดำ และจุยเฟิงตัวละชิ้น แล้วจึงเริ่มกินเพื่อเติมพลัง
หลงจิ้งเหยาเกือบลืมเรื่องสำคัญอย่างหนึ่ง จึงรีบหยิบขวดกระเบื้องออกจากห่อผ้า เทเม็ดยาออกมา 6 เม็ด แล้วส่งให้จั่นเจา ไป๋อวี้ถัง เสวี่ยอิ่ง จุยเฟิง และเจ้าถ่านดำตามลำดับ
“นี่คือยาแก้พิษ” หลงจิ้งเหยาพูดจบก็กลืนยาเข้าไป
ทุกคนกินยาเข้าไปพร้อมกัน แม้จะไม่ได้ถูกพิษ แต่การสูดกลิ่นเหม็นเน่าอยู่นานก็ไม่เป็นผลดีต่อร่างกาย
เมื่อมียาแก้พิษนี้แล้ว พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องดังกล่าว
ชายชุดดำไม่คิดเลยว่าทั้งสามจะยังมีอารมณ์นั่งกินขนมอยู่ตรงนั้น ทำให้เขาโมโหอย่างยิ่ง
แต่ชายชุดดำสวมหน้ากากรู้ดีว่าหากหลงจิ้งเหยา จั่นเจา และไป๋อวี้ถังร่วมมือกัน เขาอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา
พอดีพวกเขากำลังกินอาหารและอาจไม่ได้สังเกตด้านบน นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง ชายชุดดำครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรีบเดินไปทางประตู