กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 117 ขายตัวฝังศพบิดา
ยามนี้เสี่ยวซื่อจื่อทั้งสามคนเดินไปถึงริมหน้าต่างอย่างรวดเร็ว
เสวี่ยอิ่ง เจ้าถ่านดำ และจุยเฟิงก็เบียดตามไปด้วย พวกมันคลอเคลียทั้งสามคนไปมา ดูเหมือนจะรู้สึกว่าสนุกดี
เสี่ยวซื่อจื่อพบว่าแม้จะเขย่งปลายเท้าก็ยังเอื้อมไม่ถึงหน้าต่าง จึงคิดจะวิ่งกลับไปยกม้านั่งตัวเล็กมา
เจี่ยงเป้าเขย่งปลายเท้า ศีรษะพอดียื่นพ้นหน้าต่างออกไป
ตอนนั้นเอง ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอกเบา ๆ เด็กยกน้ำชายกชาและขนมเข้ามา
“ดื่มชากินขนมกันก่อน แล้วค่อยไปดูตรงหน้าต่าง” หลงจิ้งเหยาเรียกทั้งสามคนไว้
เสี่ยวซื่อจื่อหยุดท่าทางที่จะยกม้านั่งตัวเล็กไปในทันที สายตาถูกขนมกับน้ำชาบนโต๊ะดึงดูดไว้
สองพี่น้องเจี่ยงหู่กับเจี่ยงเป้าเพิ่งนั่งลง เสี่ยวซื่อจื่อก็กินขนมจินเกาแยมผลไม้เข้าไปหนึ่งชิ้น แล้วร้องเสียงดังว่า “อร่อยจัง!”
“อย่ากินแต่ขนม มาดื่มชาร้อยบุปผาด้วย!”