กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 109 จั่นเจาปะทะเฒ่าประหลาดเขาทมิฬ
ใต้เท้าเปาตวาดเสียงเข้ม “ต่งต้าโถว ข้าถามเจ้าอีกครั้ง เงิน 10 ตำลึงนั่นเจ้าได้มาจากที่ใด?”
“ใต้เท้า ข้าน้อยเก็บได้ขอรับ” ต่งต้าโถวฝืนทำใจให้สงบ
ใต้เท้าเปาหัวเราะเย็นชา “ต่งต้าโถว โชคของเจ้าดีจริง ข้าไม่เคยเก็บเงินได้สักครั้ง”
ต่งต้าโหวยิ้มเรียบ ๆ “อาจเป็นเพราะใต้เท้าโชคไม่ดี ส่วนข้าน้อยโชคดีกระมัง”
ทั้งคนในที่ว่าการอำเภอและผู้คนด้านนอกต่างได้ยินคำพูดของต่งต้าโถว พากันหัวเราะออกมา
อย่างไรเสีย หากเก็บเงินได้ พวกเขาก็อยากไปเก็บบ้าง
แต่คำโบราณกล่าวไว้ดีแล้วว่า ลาภลอยจากฟ้าเชื่อถือไม่ได้
ใต้เท้าเปากล่าวอย่างเคร่งขรึม “ต่งต้าโถว เจ้ายังไม่ยอมสารภาพตามตรงอีกหรือ”
เวลานี้ต่งต้าโถวหวาดกลัวบารมีของใต้เท้าเปาจนขวัญหนีดีฝ่อไปนานแล้ว