บทที่ 106 ถามปากคำ

บทที่ 106 ถามปากคำ

ไป๋อวี้ถังก็ลงมาชำระเงินในเวลานี้ ก่อนออกจากโรงเตี๊ยม เขาทะยานขึ้นหลังคา มุ่งหน้าไปยังสำนักคุ้มภัยชิงเหอ

ระหว่างทาง เขาได้ยินผู้คนเบื้องล่างพูดคุยถึงเรื่องนี้อยู่เป็นระยะ

อีกทั้งยังพบว่าบนถนนมีคนต่างถิ่นเพิ่มขึ้นมากมาย ทั้งคนจากสำนักตันตระ อีกทั้งสำนักคุนหลุน และพวกพระลามะ ทำให้ไป๋อวี้ถังรู้สึกว่า เรื่องตามหาดาบหักคราวนี้คงมีอุปสรรคอยู่บ้าง

แม้ในใจจะครุ่นคิดเรื่องต่าง ๆ แต่ฝีเท้าก็ไม่ได้หยุดลง ไม่นานไป๋อวี้ถังก็มาถึงสำนักคุ้มภัยชิงเหอ

เวลานี้ด้านนอกสำนักคุ้มภัยชิงเหอเนืองแน่นไปด้วยคนจากสำนักต่าง ๆ ที่มาสืบข่าว

“นายอำเภอหยวน รบกวนทิ้งศพไว้ด้วย!”

นายอำเภอหยวนหันไปมองฮูหยินหลิว “ฮูหยินหลิว ไม่ทราบว่าหมายความว่าอย่างไร?”

ฮูหยินหลิวใช้ผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาตรงหางตา “เรื่องของท่านพี่ ข้าจะหาทางแก้แค้นให้เขาด้วยตนเอง อย่างไรเสียเรื่องในยุทธภพก็ควรให้ยุทธภพจัดการ ไม่รบกวนนายอำเภอหยวนแล้ว”

นายอำเภอหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย “เรื่องนี้เป็นบุตรสาวของท่านที่ส่งคนไปแจ้งความต่อศาลอำเภอเองมิใช่หรือ?”