บทที่ 91 ทารกที่ถูกทอดทิ้ง

บทที่ 91 ทารกที่ถูกทอดทิ้ง

“เมื่อไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด ตอนนี้ศาลไคเฟิงยังไม่เชื่อคำพูดของนางเสียทั้งหมด”

“ท่านกงซุน ท่านไม่รู้สึกหรือว่าแม่นางเนี่ยผู้นี้จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวที่วัดหลานรั่ว ช่างผิดปกติอยู่บ้าง”

ท่านกงซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เห็นจริงดังที่ใต้เท้ากล่าว โดยทั่วไปย่อมไม่มีแม่นางคนใดจู่ ๆ มาปรากฏตัวในวัดร้างที่ห่างไกลผู้คนเช่นนี้กลางดึก

เวลานี้ กระดูกเหล่านั้นถูกคนย้ายมาไว้ในโถงใหญ่ทั้งหมดแล้ว

ท่านกงซุนหยิบถุงมือจากกล่องยาเฉพาะตัวมาสวม ก่อนเริ่มต่อกระดูกเหล่านั้นเข้าด้วยกันทีละชิ้น

ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วยาม จึงต่อกระดูกทั้งหมดที่ขุดขึ้นมาได้สำเร็จ

เวลานี้กงซุนเช่อรู้สึกขาทั้งสองชาจนไร้ความรู้สึก และคอแห้งผาก

หวังเฉากับหม่าฮั่นที่อยู่ข้าง ๆ รีบเข้าไปประคองเขาลุกขึ้น

“ท่านกงซุน เป็นอะไรไปหรือ?” จู๋มองกงซุนเช่อด้วยความสงสัยเต็มดวงตา