กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 84 คลี่คลายปมทีละเส้น
จึงยอมชักมือกลับอย่างว่าง่าย
เวลานี้หลงจิ้งเหยาตามชายชุดเทามาพบแล้ว
“เจ้าวางยาพิษบนเข็มปักผมหรือไม่ เหตุใดแขนขาข้าถึงอ่อนปวกเปียก ไม่มีเรี่ยวแรงไปทั้งร่าง”
เมื่อเห็นหลงจิ้งเหยามาถึง ชายชุดเทาก็รู้สึกอารมณ์เสียขึ้นมา
“เจ้าเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่ ข้าไม่ได้วางยาพิษเจ้า”
เวลานี้แววตาของหลงจิ้งเหยากระจ่างใส น้ำเสียงหนักแน่น
หลงจิ้งเหยาเดินเข้าไปสกัดจุดชีพจรของคนผู้นั้นก่อน “วางใจเถิด อีกไม่กี่ชั่วยามอาการนี้ก็จะหายไป”
พูดจบก็ใช้มือคว้าคอเสื้อของเขา แล้วใช้วิชาตัวเบาท่าตาข่ายฟ้าดินทะยานขึ้นไปในอากาศ เหยียบอาศัยต้นไม้และสิ่งอื่น ๆ เคลื่อนที่ไปยังที่ว่าการอำเภออย่างรวดเร็ว ผู้คนในบริเวณใกล้เคียงเห็นเพียงเงาสีขาวกับเงาสีเทาผ่านหน้าไป
“ข้าถูกผีหลอกหรือเปล่า”