บทที่ 78 การตายของบัณฑิต

บทที่ 78 การตายของบัณฑิต

ยังไม่กล้าหลบฝนที่อารามเมฆาขาวเลย กลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน” เสียงชราดังขึ้น

หลงจิ้งเหยาฟังถึงตรงนี้ก็รู้สึกแปลกใจ เพราะวันนั้นพวกนางพบกับบัณฑิตหนุ่มคนหนึ่งที่หลบฝนอยู่ในอารามเมฆาขาว

……

“ท่านกงซุน ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากหุบเขาแล้ว พวกเราลงจากม้ากันก่อนเถิด!” จั่นเจาหยุดม้าแล้วพลิกตัวลงจากหลังม้า

กงซุนเช่อก็ค่อย ๆ กระโดดลงจากม้า

ทั้งสองผูกเชือกที่คอม้าไว้กับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

จากนั้นจั่นเจากับกงซุนเช่อจึงค่อย ๆ เดินไปทางหุบเขา

“องครักษ์จั่น ที่นี่เย็นเยียบจริง ๆ!” เดินไปได้ระยะหนึ่ง ท่านกงซุนก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน

“ท่านกงซุน ท่านรู้สึกว่าความเย็นเยียบนี้คล้ายกับความรู้สึกเย็นเยียบตอนใต้เท้าเปาไต่สวนคดียามวิกาลสามครั้งหรือไม่” จั่นเจาหันไปมองกงซุนเช่อกะทันหัน