บทที่ 35 เยือนจวนเทียนปอ

บทที่ 35 เยือนจวนเทียนปอ

ช่วยแต่งแต้มสวนดอกไม้ทั้งสวนให้งามขึ้นไม่น้อย อีกทั้งทางเดินหินเขียวที่ปูไว้ก็ทอดตรงไปยังโต๊ะหินพอดี

“แม่นางหลง พวกเราไปนั่งที่ม้านั่งหินตรงนั้นกันดีหรือไม่” มู่กุ้ยอิงชี้มือไปถาม

หลงจิ้งเหยาพยักหน้า ทั้งสองเดินเคียงกันไป ไม่นานก็ถึงโต๊ะหิน

“แม่นางกุ้ยอิง เจ้ากับหยางจงเป่า…” หลงจิ้งเหยาถามอย่างสงสัย

“ข้ากับเขาแต่งงานกันที่ค่ายมู่เค่อแล้ว” มู่กุ้ยอิงกล่าวอย่างมีความสุข

“แม่นางกุ้ยอิง เช่นนั้นข้าขอแสดงความยินดีกับพวกท่านทั้งสองด้วย!” หลงจิ้งเหยาพลอยยินดีกับมู่กุ้ยอิง

“แม่นางหลง เช่นนั้นข้าก็ต้องขอบคุณพรของเจ้าแล้ว” มู่กุ้ยอิงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ข้าว่าพวกเราสองคนไม่ต้องเรียกกันว่าแม่นางกุ้ยอิง แม่นางหลงแล้ว”

“ให้ข้าเรียกเจ้าว่ากุ้ยอิง ส่วนเจ้าเรียกข้าว่าหลงเอ๋อร์หรือจิ้งเหยา ดีหรือไม่” หลงจิ้งเหยาเสนอ