บทที่ 32 ไต่สวนคดีอ่างดำยามวิกาล (3)

บทที่ 32 ไต่สวนคดีอ่างดำยามวิกาล (3)

เวลานี้หลงจิ้งเหยาก็รู้สึกเศร้าแทนครอบครัวนี้ ออกไปดี ๆ แต่ตอนกลับกลายเป็นอ่างดำ แม้แต่ศพก็ไม่มีเหลือ

เงินทองชักนำใจคน นี่คงเป็นสัจธรรมที่ไม่เคยเปลี่ยนมาตั้งแต่โบราณกาล

เวลานี้หลงจิ้งเหยานึกถึงครั้งที่ถูกลอบสังหารโดยไม่มีสาเหตุ และศพที่พบในลานบ้านหลังจากนางซื้อเรือน

แต่หลงจิ้งเหยาครุ่นคิดต่อไป ศพในลานบ้านอาจเป็นศพที่เจ้าของเดิมฝังไว้ หรือไม่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร

ดูท่าความฝันยุทธภพของนางคงต้องเลื่อนออกไปอีก ไม่รู้ว่าจะได้ออกเดินทางเมื่อใด

หลงจิ้งเหยาคิดแล้วก็รู้สึกจนปัญญาอยู่เต็มอก ถึงอย่างไรแผนมนุษย์ก็สู้ลิขิตฟ้าไม่ได้

“เฮ้อ!” หลงจิ้งเหยาถอนหายใจเบา ๆ บนหลังคา

เวลานี้เสียงระบบที่หายไปนานก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของหลงจิ้งเหยาอีกครั้ง

“ผู้ใช้ระบบ เนื่องจากได้รับการยอมรับจากมารดาของจั่นเจา จึงได้รับทักษะการเย็บปักถักร้อยของตงฟางปุ๊ป้าย”