กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 30 ไต่สวนคดีอ่างดำยามวิกาล (1)
เมื่อท่านกงซุนคีบผัดเห็ดหอมใส่ลงในชามเล็ก แมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งก็มองดูก่อน จากนั้นจึงหมอบลง ก้มหน้าดมกลิ่น
แล้วมันก็กินเห็ดหอมอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมส่งเสียง “เมี้ยว เมี้ยว” เป็นระยะ
ราวกับกำลังพูดว่า “อร่อยเหลือเกิน อร่อยเหลือเกิน!”
จากนั้นมันยังเงยหน้ามองซ้ายมองขวา กลัวทุกคนจะมาแย่งอาหาร โดยเฉพาะหางของเสวี่ยอิ่งที่แนบชิดกับลำตัว
ท่าทางของมันทำให้ทุกคนหัวเราะครืน!
หลังจากกินหมดแล้ว เมื่อท่านกงซุนจะคีบอาหารให้ต่อ แมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งก็ใช้ขาหน้าสะกิดชามข้าวของท่านกงซุน
“แมวขาวน้อย เจ้าอยากให้เติมข้าวในชามของเจ้าก่อน แล้วค่อยคีบกับข้าวให้หรือ” ท่านกงซุนถาม
แมวขาวน้อยเสวี่ยอิ่งได้ยินคำพูดของท่านกงซุนก็ส่ายหัวเต็มแรง พร้อมร้อง “เมี้ยว เมี้ยว” ราวกับกำลังบอกว่า “ใช่แล้ว รีบเติมสิ!”
“ใต้เท้าเปา แมวตัวนี้ท่านเลี้ยงไว้หรือ” ฮูหยินผู้เฒ่าจั่นถาม